[SF - KhunWoo] HOT (NC-17) 1/2

posted on 19 Jul 2011 17:50 by talingping-fiction in KhunWoo directory Fiction

Title :  “Hot” 

Status : Short Fic ฟิคบูชายัญ โปรเจค : My One & Only Huswife Day ลำดับที่ห้า

Author :talingping

Fandom : 2PM

Paring :Nichkhun x Wooyoung

Genre :

Rate : NC-17

 

ฟิคบูชายัญลำดับที่ 5 ใน 7 เรื่อง ฉลองให้ คุณด้งประกาศไม่แคร์สื่อ ‘My One & Only Huswife’ 

ฟิคสั้นเรื่องสุดท้าย(ชั่วคราว)  ก่อนที่ปิงจะไปกบดาน~ ~ ~ 

แค่จินตนาการส่วนตัว จริงบ้างไม่จริงบ้างใช้วิจารณญาณกันเยอะ ๆเน้อ

 

 

 

 

                ตื่นเต้น....  

 

นิยามสั้น ๆ บอกอารมณ์ชานซองเมื่อเห็นพี่ชายร่วมวงกอดกันจนแทบกลืนกินเข้าไปได้ทั้งตัว เขารีบหลบหลังรถ ฟังเสียงเนื้อผ้าเสียดสีกันตามมาด้วยเสียงครางกระเส่าจนเขาต้องเอามืออุดปากตัวเองไว้ นัยน์ตาคมก้มมองดูเงาพื้นแทนมองภาพชวนคิดจิตเตลิด

 

 

เงาดำเคลื่อนไหวตามการขยับของคนสองคน ชานซองยืนเอาแผ่นหลังแนบท้ายรถตู้ค่อย ๆ ชะโงกสายตาด้วยความอยากรู้อยากเห็น ความตื่นเต้นก่อตัวในร่างกายอย่างช้า ๆ ชานซองมองนิชคุณจูบอูยองอย่างโหยหา เสียงหอบหายใจดังราวกับอากาศบนโลกใบนี้ไม่เพียงพอให้ทั้งสองคนสูดเข้าปอด  ชานซองเบือนหน้าหนี หัวใจในอกเต้นถี่จนแทบจะกระเด้งกระดอนออกมาข้างนอก เขาเป่าลมหายใจระบายความร้อนในหน้าออกทางริมฝีปากแล้วหันกลับไปมองใหม่ห่างจากเมื่อครู่ไม่ถึงสิบวินาที ใบหน้าหล่อเหลาราวกับปฏิมากรรมชิ้นเอกชื้นไปด้วยเม็ดเหงื่อ รู้สึกเหมือนกำลังจะขาดอากาศตามพี่ชายทั้งสองคนต่างผลัดกันป้อนอากาศให้แก่กัน ริมฝีปากยังบดเบียดเข้าหากันเร่าร้อนจนแทบลุกเป็นไฟ

 

 

ชานซองกลืนน้ำลายขณะมองตามมือนิชคุณลูบลงไปตามเรียวแขนอูยอง ร่างของคนถูกลูบแนบติดกับข้างประตูรถตู้กดศีรษะนิชคุณให้จูบซุกไซ้ตรงซอกคอ วนเวียนตามเนินไหล่ขาวเนียน เหตุการณ์ในทุกวินาทีที่เกิดขึ้นถูกบันทึกด้วยสายตาของน้องคนเล็กประจำวงอย่างฮวางชานซองทุกชอตทุกซีน ชานซองเกร็งตัวจนเป็นตะคริวตอนเห็นนิชคุณดึงเสื้อยืดสีขาวของอูยองขึ้นบีบเคล้นไปตามร่างกายจนผิวขาวขึ้นรอยแดงตามแรงมือ

 

 

น้องเล็กกัดปากตัวเองแน่น กลัวเสียงร้องจะหลุดรอดออกไปกับภาพเบื้องหน้าที่เขาควรจะชินกับมันได้แล้ว แต่ก็ไม่เคยทำได้ซักที เขามองนิชคุณขบกัดยอดยอกอูยองจนเจ้าของร่างกายต้องปล่อยเสียงครางด้วยความเสียวซ่านจนต้องกัดหลังมือช่วยคลายอารมณ์ที่ถูกล้วงล้ำหาความสุข ปลายลิ้นสากลากเลียบนเนินเนื้อจนชุ่มแฉะทั้งสองข้าง อูยองแอ่นตัวขึ้นกดต้นคอชายหนุ่มให้จดจ่ออยู่ตรงจุดเดิม ลำคอชานซองแห้งผากเมื่อเห็นอูยองจับมือพี่ชายต่างชาติแล้วลากไปตามร่างกาย ท่อนบนที่แทบจะเปลือยเปล่า เขาตื่นเต้นอย่างหนักเมื่อเห็นอูยองข่มตาแน่นด้วยอารมณ์อะไรเขาก็ไม่กล้าจะเดา หลังมือขาวเนียนของอูยองกลายเป็นกำแพงกลั้นเสียงครางที่ทำท่าจะทรยศต่อเจ้าของ

 

 

ชานซองคงกลายเป็นวิญญาณไปแล้ว เลือดในร่างกายสูบฉีดจนแทบไหลทะลักออกมาตามโพรงจมูก  เขามองตามฝ่ามือนิชคุณลูบลาดต่ำลงตรงสะโพกเนื้อแน่นบีบเคล้นจนเจ้าของบิดร่างกายตามก่อนจะหยุดอยู่ตรงเป้ากางเกงวอร์มสีเทาลูบวนไปมาจนบางอย่างใ นร่างกายอูยองตื่นตัว ชานซองหลบวูบเมื่อเห็นว่านิชคุณหันมามองอย่างระวัง เขาเอามืออุดปากตัวเองไว้ กระเถิบตัวออกมาทีละนิดพยายามทำให้ตัวเองลีบเล็กมากที่สุด เสียงประตูรถตู้ถูกกระชากเปิดแล้วปิดลงในไม่กี่วินาที ชานซองพยายามชะโงกหน้าเข้าไปด้านในเกาะติดสถานการณ์นาทีต่อนาทีแต่ก็ต้องพบ ความผิดหวัง เขามองไม่เห็นอะไรข้างในรถหรือแม้แต่เสียงก็ไม่ได้ยิน

 

 

ชายหนุ่มตัดสินใจเดินจากไปให้เงียบและเบาที่สุดก่อนจะโดนจับได้ และก็ภาวนาไม่ให้คนในรถตู้ถูกจับได้ว่าแอบมานั่งซดกิมจิกันสองคนจนเหงื่อ ท่วมตัวร้องซี๊ดซ๊าดชวนขนลุก เขาเหลียวซ้ายแลขวา ไม่มีทีมงานหรือใครเดินผ่านมาแถวนี้ ถ้าเกิดมีขึ้นมาจริง ๆ เขาต้องทำยังไง แต่ปัญหายังไม่เกิดเขาไม่จำเป็นต้องกังวล ปัญหาที่ควรจะรีบจัดการควรจะเป็นไอ้ลูกชายของเขาที่มันผงาดชี้หน้าอยู่ตอนนี้มากกว่า

 

 

“เพราะพวกพี่แท้ๆผมถึงต้องลำบาก!!!”

 

……

“ชานซองนายหายไปไหนมาแล้วทำไมเหงื่อแตก”

 

 

เขาควรตอบคำถามจุนโฮข้อไหนก่อนดี ทำไมเสื้อยืดถึงชุ่มไปด้วยเหงื่อ หรือว่าหายไปทำอะไรมา ชานซองมองไปยังตัวต้นเหตุที่กลับเข้ามาร่วมรายการก่อนเขาเสียอีก  ต่างคนต่างปล่อยตัวตามสบายเลือกที่จะยืนคนละมุม อูยองยืนคุยกับจุนซูด้วยน้ำเสียงร่าเริงเกินเหตุ ทั้งที่ตลอดช่วงเวลาอัดรายการอากาศค่อนข้างจะร้อนอบอ้าวและภารกิจระหว่าง ดำเนินรายการก็แสนจะพิสดาร

 

 

เขาไม่อยากจะพูดหรอกว่าที่อูยองอารมณ์ดีเพรา ะได้สารสกัดเข้มข้นจากตัวนิชคุณเข้าไปเป็นวิตามินเสริมน่ะ ส่วนนิชคุณยืนแวดล้อมท่ามกลางทีมงานยืนฟังแทคยอนพูดคุยเรื่องตลกไร้สาระแต่สายตากลับลอดผ่านบ่าแทคยอนไป แล้วก็เป็นเหมือนทุกครั้ง ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจแต่เขาก็ตีหน้าอึนมึนงง ในระหว่างที่อูยองหันมาสบตากับนิชคุณ ถึงจะไม่รู้ว่าความหมายของสายตาสองคู่นั้นยามหันมาสบกันโดยไม่ได้นัดหมายมีความนัยว่ายังไง  แต่ก็รู้สึกถึงไอร้อนวาบผ่านการสื่อสารไร้เสียงของสองคนนั้นและก็ต้องเป็นชานซองที่ต้องเป็นฝ่ายแพ้ยอมเบือนหน้าออกจากโลกส่วนตัวของคนทั้งคู่

 

 

บางทีชานซองก็รู้สึกเหมือนถูกกีดกันออกมานอกโลกส่วนตัวของคนพี่ชายทั้งสองคน แต่มันก็แค่อารมณ์น้อยใจชั่ววูบเท่านั้น นิชคุณยังเป็นพี่ชายที่ใส่ใจดูแลและยอมให้เขาอ้อนได้เหมือนเมื่อก่อน ถึงเขาจะเป็นน้องชายคนเล็กของวง แต่ก็ไม่ได้อ่อนแอจนพี่ๆในวงต้องประคบประหงมเหมือนจุนโฮหรืออูยอง

 

 

ถึงสุดท้ายนิชคุณจะให้ความสำคัญกับพี่ชายตัวเล็กมากที่สุดในวงก็ตาม ไมต้องอธิบายเหตุผลพวกเขาก็รู้ดีว่าทำไม

……

“นิคคุณ...อย่า..”

 

จะมีใครสังเกตเหมือนอย่างเขาไหม ตอนที่ได้ยินเสียงร้องห้ามของอูยองเมื่อถูกนิชคุณล้วงลึกเข้าไปในเสื้อเพื่อ ควานหาไวเลสก่อนเริ่มเล่นเกมเหวี่ยงฮูล่าฮูปวงใหญ่เพื่อลบสถิติที่คนอื่นเคยทำไว้ เขามองหน้านิชคุณที่กล้าทำอะไรรุ่มร่ามต่อหน้ากล้องในชั่วระยะเวลาสิบห้าวินาทีด้วยใจระทึก ชายหนุ่มพูดคุยด้วยน้ำเสียงราบเรียบปกติขณะลูบวนควานหาอุปกรณ์อยู่บนอกอวบ เกินชายของอูยอง ถึงคนถูกลูบจะหัวเราะกลบเกลื่อนแต่น้องชายอย่างเขาก็รู้ดีว่าภายใต้ความขำ มันแฝงบางอย่างผ่านฝ่ามือที่รั้งห้ามนั้นไว้

 

 

เขาเหลือบมองแทคยอนบ่นเรื่องหัวนมตัวเองกับจุนโฮที่บ่นเรื่องการแสดงความรักกันอยู่ได้ ตากล้องและบรรดาทีมงานผู้หญิงเอามือปิดปากหัวเราะคิกคัก บางคนอาจจะเห็นว่าสิ่งที่นิชคุณทำมันช่างน่ารักกับความสัมพันธ์ระหว่าง ระหว่างพี่น้องร่วมวง นิชคุณผู้ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้ชายมารยาทงามจิตใจดี ยังคงดึงเสื้ออูยองจัดให้เข้าที่หลังจากจัดการจัดไวเลสให้เรียบร้อยจะมีใครคิดบ้างว่าทำไมนิชคุณถึงได้ดูคล่องนัก

 

 

มันเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับสองคนนี้ไปแล้ว ความสัมพันธ์ที่ยากจะคาดเดาว่าควรจะเรียกว่าอะไร ชานซองเองก็ไม่กล้าที่จะคิด บ่อยครั้งที่เขาเห็นแทคยอนจับโฟกัสอยู่ที่สองคนนั่นระหว่างถ่ายทำรายการ ก่อนจะเบนสายตามองมาทางเขาอย่างรู้กัน และก็คงไม่ใช่แค่เขาสองคนแต่อาจจะมีอีกหลายพันคนจับจ้องมองการกระทำอย่างพี่น้องตามที่นิชคุณอ้าง เขานึกขันกับบทความในนิตยสารฉบับหนึ่งที่เคยสัมภาษณ์นิชคุณเกี่ยวกับการจับคู่ของบรรดาแฟนคลับ คำตอบว่าอูยองเป็นน้องที่สนิทดูจะเป็นคำตอบแบบกว้างที่หลายคนขัดใจแต่ก็มีหลายคนเข้าใจในความหมายแฝงนั้นเป็นอย่างดี

 

 

เกิดเป็นน้องนิชคุณก็ดีอย่าง คนน้องจะแสนงอนมุ๊งมิ๊งยังไง นิชคุณก็ยังคอยตามใจเอาอกเอาใจดูแลดียังกับคนรัก เขาสองคนมักปลีกตัวไปไหนกันตามลำพัง คุยเล่นกันสองคนเหมือนดั่งว่าโลกใบนี้เพิ่งก่อเกิดมีแค่อดัมกับอีฟ เขาล่ะนึกแปลกใจนักพี่น้องที่ไหนที่จะแอบออกไปทานข้าวหรือไปเที่ยวกันตามลำพังสองคน เขาก็เป็นน้องยังได้รับโอกาสนั้นน้อยเหลือเกิน อย่าว่าแต่เขาเลย ขนาดคิมจุนซูที่ตัวติดยังกับเนื้องอกยังแทบไม่ได้ไปไหนมาไหนกับสองคนนั่นในเวลาส่วนตัวเท่าไหร่นัก

 

 

แล้วน้องที่ไหนงอนพี่เพราะไปถ่ายรายการกับผู้หญิงคนนั้นอยู่เป็นนานสองนาน และกว่าอูยองจะหายงอน ก็ไม่รู้ว่าโดนปลอบไปกี่รอบ แค่คิดถึงจุดนี้เขาก็ขนลุกเกรียว ชานซองนึกถึงเสียงกึกกักหลายคืนที่ดังต่อเนื่องในห้องนิชคุณก่อนที่พวกเขาจะย้ายบ้านใหม่ ยังคงวนเวียนอยู่ในความทรงจำเหมือนมันเพิ่งเกิดขึ้นสด ๆ ร้อน ๆ เขาคงไม่คิดอะไรถ้ามันไม่ดังลอดออกมาพร้อมเสียงครางพร่ำเรียกชื่อเจ้าของ ห้องวนไปเวียนมา เขาไม่ได้แอบฟัง แค่เดินผ่านแล้วได้ยินเท่านั้นเอง

 

ชานซองยืนฟังอูยองพูดจาจิกกัดเสียงหลักประจำวงอย่างนึกขัน จะว่าอูยองลำเอียงก็ได้ เพราะถ้อยคำสัพยอกบาดหูอูยองแจกจ่ายให้พี่กับน้องในวงทุกคน ยกเว้นนิชคุณคนเดียว บางทีเขาเองก็เคยนึกน้อยใจว่าทำไมพี่ชายตัวเล็กถึงไม่ยอมให้เขานัวเนีย เหมือนเมื่อก่อน ไม่ยอมให้นอนหนุนตัก หรือโดดงับหูอย่างที่เคยทำ ชานซองรู้ว่าอูยองไม่ได้เห็นเขาสำคัญน้อยลง แต่เพราะพี่ชายตัวเล็กมีคนสำคัญที่ต้องใส่ใจในเวลาที่มีเวลาให้กันไม่มากนัก แต่ใช่ว่าเขาจะนึกน้อยใจ เพราะน้องเล็กอย่างเขาก็ยังไปอ้อนพี่คนอื่นในวงได้ ยังมีจุนโฮที่สนิทกันมาตั้งแต่เดบิวต์ได้พูดคุยกันได้ทุกเรื่อง มีแทคยอนที่พากันเล่นบ้าบอแถมได้เที่ยวในแบบที่ชายหนุ่มวัยเดียวกันเขาทำกัน แถมบางทีคนสำคัญของอูยองยังไปกับพวกเขาด้วย แต่นิชคุณก็ต้องจ่ายค่าเที่ยวแพงกว่าพวกเขา เพราะกลับมาทีไรก็ต้องง้อคนงอนที่ไม่ชอบกินเหล้าแล้วพาลที่พี่ชายคนสนิทเมา มัวราน้ำกลับมาทุกทีง้อกันยังไงเขาก็ไม่กล้าคิดเพราะถ้าคิดเขาคงนอนตาค้างทั้งคืนแน่

 

 

……

 

 

กว่าจะถ่ายรายการเสร็จชานซองก็แทบหมดแรง เหงื่อบนตัวถูกทีมงานช่วยซับให้ ต่างจากเหงื่อบนตั