[SF - KhunWoo] หิวน้ำ NC-17

posted on 08 Jul 2011 14:51 by talingping-fiction in KhunWoo directory Fiction

Title :  “หิวน้ำ”

Status : Short Fic

Author :talingping

Beta reader :

Fandom : 2PM

Paring :Nichkhun x Wooyoung

Genre :

Rate : NC-17

ฟิคดวก ๆ เหตุเพราะเห็นเค้าป้อนน้ำกันบ่อย ๆเท่านั้นเอง เอาแค่ขำ ๆ อย่าคิดมาก คำศัพท์แปลก ๆ ตลก ๆ จินตนาการตามเอาเองเด้อ 

 

 

 

 

 

 

 

 


อัดอัด

แอร์เสียหรือไง ทำไมถึงร้อนอย่างนี้ 

แล้ว...ปิกาจู้ผมเป็นอะไร ถึงได้เสียวแปล๊ป ๆ 

..ไม่ไหวละ ...  

“อือออ” โอย นี่ผมเป็นอะไร ทำไมมันถึงร้อนไปหมด ผมปรือตามองในความมืดคงเพราะเพลียจากการทำงานมาตลอดทั้งวัน  ผมก็เลยลืมเปิดไฟหัวเตียงทิ้งไว้ก่อนจะล้มตัวนอน  ทั้งห้องก็เลยมืดสนิทจนมองอะไรแทบไม่เห็นแล้วก็รู้สึกว่าร่างกายท่อนล่างขยับไม่ได้  ผมพยายามชันตัวลุกขึ้นแต่มีบางอย่างรั้งเอวไว้ ตัวอะไรอยู่ในผ้าห่ม!!

 

ชองกัมเหรอ??

 

ผมเริ่มคลำๆไปตามผ้าห่ม ทำไมชองกัมตัวใหญ่จัง หรือว่าจะเป็นผี!! แต่ผีที่ไหนถึงได้มีสติลนัวเนียทั้งจับทั้งลูบทั้งคลำเยี่ยงเน้ ไม่ใช่ละ ผมสลัดผ้าห่มผืนหนาออกจากตัว แล้วก็แทบจะกรีดร้องถึงปูซานถ้าไม่บังเอิญว่าทำไปแล้วจะโดนถีบจากสมาชิกทั้งคณะ ผมจัดการอิแมวยักษ์หน้าหล่อไปแล้ว

 

“คุณแฮม...ทะ..ทำอะไร อ่า...” ผมอยากจะบ้าตาย!!  ผู้ชายหน้าหล่อที่คนเกาหลีทั้งประเทศคลั่งไคล้กำลังซุกหน้าอยู่ตรงกลางลำตัวผม ทำตัวเป็นแมวขโมยยักษ์กินปลาทองแสนรักของผ๊ม คุณแฮมมมมมม ปล่อยปลาทองของผมเดี๊ยวเน้!!

 

“หิวน้ำ..”

 

พระเจ้าช่วยกล้วยตาก แล้วคุณแฮมที่รักเห็นจางอูเป็นตู้กดน้ำเรอะ ถึงได้มากดน้ำเอาช่วงดึกคนจะหลับจะนอนรู้มั๊ยเนี่ย แล้วใต้ผ้าห่มมันมีน้ำที่ไหนเล่าทำไมไม่ไปกินในครัว...

 

“หิวน้ำก็ไปกินสิ อื้อออออ”

 

“ก็กินอยู่นี่ไง” คุณแฮมของผมยังสติลดูดปลาทองเข้าปากอย่างเมามัน ผมอยากจะผลักคุณแฮมออกไปเสียพ้น ๆ แต่มือก็ดันยึดเส้นผมสีน้ำตาลทองอ่อน ๆ นั่นซะเต็มกำมือ ปากที่ควรจะออกปากไล่ก็ดันกัดปากกลั้นเสียงเสียวซะงั้น ถ้าปากผมบวมนะคืนนี้คุณแฮมต้องรับผิดชอบด้วย

 

“อย่าสิ..เสียว...” อร๊ากกกก จางอูร้องออกไปได้ไงเนี่ย ไม่นะ!!

 

แล้วคนหน้าหล่อก็เงยขึ้นมาหน่อยนึง ฟันซี่ขาวส่องสว่างในที่มืดยิ่งกว่าใช้เดนทิสเต้อีก รอยยิ้มกระจ่างปนเจ้าเล่ห์ที่ถึงแม้ห้องจะมืดผมก็ยังเห็นว่ามันหล่อบาดใจแถมเจ้าเล่ห์กลัดมันได้อีก ฮืออออ คืนนี้จะรอดมั๊ย

 

แต่ผมก็ว่าไม่น่าจะรอดนะ คุณแฮมยังคงดูดท่อน้ำเลี้ยงในร่างกายผมอย่างโหยหา ก็แน่ล่ะกี่วันแล้วล่ะที่คุณแฮมไม่ได้ขึ้นมาหาผมบนห้องนอกจากมาส่งแล้วก็จูบผมซักทีสองทีแล้วก็ไล่ให้ผมเข้านอน ถึงจะอ้อนเอาแก้มถูอกก็แล้ว เอามือเกี่ยวแขนก็แล้ว ก็ยังไม่ยอมใจอ่อน พอหิวน้ำก็มากินกันซะงั้นขอซักคำหรือยังครับ ขออนุญาตผมหรือยัง???

 

ผมพยายามดิ้นให้ตัวเองหลุดจากมือปลาหมึกของพี่ร่วมวงแต่เป็นสามีของผม แต่ยิ่งดิ้นก็ยิ่งถูกกดให้นอนนิ่ง ๆ ทำหน้าที่เป็นตู้กดน้ำต่อไป แต่จางอูยองไม่ใช่ตู้กดน้ำอัตโนมัติมันจะมาริดรอนสิทธิ์กันได้ไงเมินซะเถอะ ผมดันตัวเองให้หลุดออกจากการเกาะกุม แต่ก็นะ ผมทำได้แค่ยันตัวให้สูงขึ้นดึงหมอนหนุนแผ่นหลังไว้ มองคนหิวน้ำดูดเลียท่อน้ำเลี้ยงของผมต่อไป ผมกางขาออกให้คุณแฮมซุกหน้าอยู่ในหว่างขาผมอย่างนั้น ดูคุณแฮมจะพออกพอใจที่ผมไม่ดิ้นหนีแล้ว ก็จะเอาแรงจากไหนไปดิ้นล่ะนอกจากปากเจ้าชายไทยไม่ว่างแล้ว มือก็ยังซุกซนลูบวนไปตามตัวผมอีก เสื้อนอนติดกระดุมสีเทามันหลุดไปตอนไหนก็ไม่รู้ ปรือตามองอีกทีผมก็เห็นนมตั้งเต้าของตัวเองชูชันยั่วน้ำลายคนหิวน้ำแล้วซะงั้น ผมครางจนไม่รู้จะครางเป็นภาษาอะไรแล้ว ยิ่งคุณแฮมเม้มดูดแรง ๆ ผมยิ่งเสียวไปทั้งตัว ปลายลิ้นเย็น ๆ นั่นไล่เลียตั้งแต่ปลายยันโคน ปลาผมตัวไม่ใหญ่แต่เร้าใจนะเออ

 

ผมเกร็งตัวจนตูดใหญ่ ๆ ลอยเหนือพื้นเตียง ความสุขที่ได้รับการปรนเปรอกำลังจะเดินทางมาเยือนผมในไม่ช้า แล้วสุดที่รักของผมก็ยันขาผมลอยสูงขึ้นจนพาดกับบ่าล่ำด้วยกล้ามเนื้อนั่น ผมมองไม่เห็นหน้าเล็ก ๆ ของคุณแฮมหรือแม้แต่ได้ยินเสียงร้องของเขาอีก ผมได้ยินเพียงเสียงตัวเองร้องครางเรียกชื่อคุณแฮมซ้ำไปซ้ำมา ผมแอ่นตัวลอยหรา ปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกไปเต็มปากคุณแฮม ผมว่าน้ำผมคงอร่อยเทียบกะโค้กซีโร่ได้นะ ไม่อย่างนั้นคุณแฮมจะดูดแต่ยังไม่เอาผมซักทีเหรอ

 

 

จางอูยองเป็นคนรักสะอาดพอ ๆ กับที่คุณแฮมเป็นคุณปู่ประจำวงนั่นแหละ ผมได้แต่มองตาปรอยเห็นคุณแฮมเลียหยาดน้ำยืด ๆ บนปลายท่อผมอย่างเอาเป็นเอาตาย ผมมองคุณแฮมด้วยความรักอย่างที่เป็นอย่างนั้นมาสองปี แล้วผมก็ต้องตาร้อนผ่ะผ่าวเหมือนมีน้ำอุ่น ๆ คลออยู่บนหน่วยตา ผมรู้สึกเต็มตื้นกับความรักที่คุณแฮมมีให้เสมอ ผมไม่มีอะไรจะตอบแทนความรักที่คุณแฮมมีให้นอกจากความรักและสิ่งที่ผมคิดว่าดีอย่างที่สุด

ผมดึงคุณแฮมขึ้นมานอนทับบนอกอวบ ๆ ของตัวเอง มองดวงตาคู่กลม ๆ ใส ๆ ที่ใครก็บอกว่าน่ารักเหมือนลูกหมา แต่ผมว่า นิชคุณ เป็นสิงโตมากกว่า เจ้าป่าผู้ยิ่งใหญ่ดุดันเร่าร้อน แต่ต่อให้คุณแฮมเป็นแค่ลูกหมามอมแมม หรือ สิงโตเฒ่า ผมก็ยังรักเขาอยู่ดี คุณแฮมไม่ได้เป็นแค่ผู้ชายหน้าหล่อหุ่นดีมารยาทงาม แต่เขาเป็นมากกว่านั้นสำหรับผม

 

“คุณแฮมรักผมมั๊ย” ผมเชยคางคนรักให้มองหน้ากันแขนข้างหนึ่งก็โอบรอบคอเอาไว้ ผมอยากจะเป็นลูกหมาอย่างคุณแฮมมั่ง แต่ก็เป็นได้แค่ปลาทองตัวอ้วนที่ว่ายวนในหัวใจของนิชคุณต่อให้มันความจำสั้นแต่มันก็จำได้แต่ว่ารักผู้ชายคนนี้เพียงคนเดียว

 

“รักสิ รักมากด้วยนะ” ผมยิ้มจนแก้มแห้ง ๆ นั้นป่องพองลม

 

 

“พิสูจน์สิ”

 

 

“อยากได้แบบไหนล่ะ”

 

 

“ก็...เอาแบบนี้ได้ป่ะ” ไหน ๆ คืนนี้คงไม่ได้นอนแล้ว ก็ขอแบบหนัก ๆ แรง ๆ ละกันนะ

 

 

...

 

 

ผมจำไม่ได้ว่าหลังจากคุณแฮมได้กินน้ำสมใจอยากแล้ว มันมาเริ่มกินน้ำรอบใหม่ยังไง เพราะกว่าผมจะรู้ตัวผมก็โดนเปิดขวดรอบใหม่ไปแล้ว

 

คุณแฮมว่องไวมากตอนจัดการเปลื้องผ้าผมออกโยนลงไปกองกับพื้น ทั้งที่ปากเรายังจูบกันอยู่ ผมดึงเสื้อยืดสีแดงออกจากตัวคนตัวสูงเหวี่ยงลงไปกองรวมกัน สนองจูบเร่าร้อนที่คุณแฮมป้อนให้จูบแล้วจูบเล่า เรียวลิ้นร้อนฉ่ากระหวัดเลียกลีบปากกันและกันยิ่งทำให้เราสองคนเครื่องติดไวขึ้น เสียงร้องครางพอใจในรสสวาทดังแทบจะพร้อมกันในทุกกริยาสัมผัสจนแยกไม่ออกว่าเป็นเสียงของใคร ผมหน้ามืดจนไม่ยอมให้เสียเวลาซักนาที ก