[SF - KhunWoo] คา(ร์)

posted on 06 Jul 2011 16:04 by talingping-fiction in KhunWoo directory Fiction

Title :  “คา(ร์)”

Status : Short Fic ฟิคบูชายัญ โปรเจค : My One & Only Huswife Day ลำดับที่สาม

Author :talingping

Beta reader :

Fandom : 2PM

Paring :Nichkhun x Wooyoung

Genre :

Rate : PG-13

 

ฟิคบูชายัญลำดับที่ 3 ใน 7 เรื่อง ฉลองให้เนื่องในเดือนครบรอบ คุณด้งประกาศไม่แคร์สื่อ ‘My One & Only Huswife’ 

ฟิคดวกหาสาระและเอ็นซีไม่เจอ 

 เหตุเกิดเพราะรูปนี้นะเออ>>>

 


คุณว่ากิจกามเนี่ยทำที่ไหนได้บ้าง  

บนเตียง..เบสิคมาก 

ในห้องน้ำ..ฮื่ออออ ใคร ๆ ก็ทำกัน

ในตู้อ่ะ...แคบไปหรือเปล่า

อ้าวแล้วที่ไหนล่ะ

หึหึ

 

ชีวิตไอดอลสัตว์ป่ากล้ามล่ำทั้งหก ใครจะคิดว่ามันจะรันทดได้ขนาดนี้  ถึงพวกผมจะมีบ้านซึ่งแบ่งอาณาเขตเป็นของตัวเองแล้วก็เหอะ แต่ชีวิตส่วนใหญ่ถ้าไม่อยู่ในห้องซ้อม ก็ออกรายการทีวี หรือไม่ก็..ฟิตเนสซะเป็นส่วนใหญ่  จะมีใครเข้าใจมั๊ยว่าพวกผมน่ะอยากจะออกไปเผชิญโลกกว้างให้มากกว่านี้

 

แต่ก็นะ ทุกอย่างถูกจำกัดเพราะความเป็นศิลปินและชื่อเสียงเงินทองที่ตามมา พวกผมก็เลยต้องอดและทน  ถึงวันพักผ่อนมันจะหดหายยิ่งกว่าสิ่งมีชิวิตอื่นใดในโลก แต่ผมก็มีความสุขนะ  อย่างน้อยในชีวิตประจำวันของผมก็ยังได้เห็นหน้าสุดที่รัก...รักที่สุดอยู่ทุกวัน

 

ใคร ๆ ก็อิจฉาผม “จางอูยอง” เป็นแถว  อยากจะเกิดใหม่เป็นจางอูบ้างล่ะ อยากสิงไอ้แก้มป่องบ้างล่ะ โถ น่าสงสารบรรดานูนาจริง ๆ ไม่มีวาสนาเกิดมามีแฟน หล่อแมนแอนด์แฮนซั่มอย่างผม ^ ^

 

แต่ใครจะรู้ว่าเกิดเป็นผมน่ะลำบากขนาดไหน ถึงจะมีแฟนหล่อและแสนดี แล้วพี่แกทำตัวเป็นพ่อแก่ไปบ้างก็เหอะ แต่ผมก็ชอบสิ่งที่คุณฮยองเป็นเสมอ อ้าว!! ถ้าไม่อย่างนั้นผมจะเฝ้า เอ้ย!! ชอบพี่คุณมาถึงสองปีเหรอ  เค้าเรียกว่ารักแท้ต้องอดทนใช่มั๊ยน๊อ

 

วันนี้พวกเรามีงานแจกลายเซ็นต์หลังกลับมาจากญี่ปุ่น ผมชอบช่วงเวลาที่ทำงานที่นั่นนะ  เพราะถึงจะมีแฟนคลับคอยติดสอยห้อยตามไปทุกที่ แต่ก็ไม่ทำให้ผมอึดอัดจนแทบขยับไปไหนไม่ได้เหมือนอยู่เกาหลี  จะว่าไปตอนไปทำงานที่ไทยก็ไม่เลวนะ  เพราะฮอทเทสไทยน่ารักมาก ผมและสมาชิกที่เหลือกินจนกลิ้งเลยล่ะ งวดหน้าขอแบบเดิมอีกชุดใหญ่ละกันนะ  อ้อ!! ขอผัดไทด้วยนะ แต่อย่าให้แม่นั่นผัดให้ผมกินละกัน กลัวเสียของน่ะ

 

ช่วงนี้ผมเพลียบ่อย ๆ  คงเป็นเพราะตั้งแต่ไปโปรโมทที่ญี่ปุ่นผมก็แทบไม่ได้พักเลย แก้มพอง ๆ ทั้งแฟนเกิลและแฟนบอยชอบนักชอบหนาก็หายไป  ถึงผมจะกังวลไปบ้าง แต่ก็มีใครบางคนให้กำลังใจว่าต่อให้ผมผอมจนเห็นกระดูกผมก็ยังน่ารักน่ากอดอยู่ดี  อยากรู้ใช่มั๊ยล่ะว่าใคร...ไม่บอกหรอก แบร่

 

เมื่อเช้าผมเกิดอาการเบลอเพราะอดนอนมากไปหน่อย พอแต่งตัวเสร็จผมก็ดันขึ้นเป็นคนสุดท้าย ประตูรถด้านข้างก็เลยเป็นที่นั่งประจำของผมไปซะแล้ว  แต่ก็ไม่ใช่แค่ผมคนเดียวนะ ยังมีอีกคนที่ถึงแม้ว่าที่นั่งตรงอื่นจะว่างก็ยังจะเบียดนั่งกับผมอยู่นั่นแหละ ที่พูดไม่ใช่ว่าไม่ชอบนะ รักคนนั่งเบียดสุด ๆ เลยล่ะ ถามว่าผมหงุดหงิดมั๊ย บางทีก็เป็นนะ แต่...ผมเริ่มเห็นว่ามันเป็นประโยชน์เมื่อไม่นานนี้แหละ

 

ใครจะว่าจางอูยองโมเอ้ใส ๆ ก็คิดไปเหอะ ความจริงผมก็ชอบให้ใคร ๆ คิดแบบนั้นนะ แม้กระทั่งคุณฮยองก็ยังมองว่าผมน่ะไร้เดียงสา บอบบาง อ่อนต่อโลก  แหม่คุณฮยองก็นะ...ไม่รู้จักผมซะแล้ว  จางอูยองก็ร้ายเป็นไรเป็นนะเออ

 

ถึงผมกับคุณฮยองจะเป็น ผ..เอ้ย แฟนกันอย่างลับ ๆ  รู้กันแค่ภายในวงเท่านั้น แต่มันก็ยังดีกว่าไม่เป็นอะไรกันเลยจริงมั๊ย  แต่ก็อย่างที่บอก พวกผมยุ่งมาก แม้กระทั่งคุณฮยองก็แทบไม่เว้นว่างเลย ไหนจะงานโฆษณาออกรายการ ไปมาต่างประเทศยังกะนั่งรถเที่ยว แถมต้องมีอัดรายการอะไรนะ ผมก็ไม่ได้ใส่ใจจะจำเล่นกันมาปีนึงแล้วยังไม่มีทีท่าจะจบ  ผมน่ะเจ็บจนชินไปแล้ว  ก็ได้แต่สงสารคุณฮยองสุดที่รักต้องฝืนใจเล่นละครกับแรดเอ้ย ชะนีแอฟริกาเพื่อหาเงินไว้ให้ผมผลาญ เอ่อะ ไว้ซื้อของเล่น ชอปปิ้งตามประสาคนน่ารักมีแฟนเซอร์...วิสตลอดเวลอ่ะนะ

 

หลังจากนาทีสุดท้ายในการแจกลายเซ็นต์สิ้นสุดลง พวกผมก็ถูกเกณฑ์ขึ้นรถไปเชือดเอ้ย ไปทำงานลำดับต่อไป วนเวียนอยู่อย่างนี้ทุกวัน  ทำเอาอีเนอร์จี้ในร่างกายหมดไปหลายแม็กซ์แล้ว จนกระทั่งภารกิจสุดท้ายที่ต้องทำในคืนนี้สิ้นสุดลง  ผมแทบจะคลานขึ้นรถ  แต่ก็ยังคงรักษาระดับความเชื่องช้าในตัวเป็นอย่างดี  ผมเดินลากขามาขึ้นรถเป็นคนสุดท้ายโดยมีคุณฮยองนั่งรออยู่ข้างในรถแล้ว  ผมทิ้งตัวลงบนเบาะริมประตูแถวกลางสุดท้ายโดยมีแขนยาว ๆ ของคุณแฮมช่วยปิดประตูรถให้  ตอนนี้ผมคิดถึง น้ำอุ่น ๆ เตียงนอนนุ่ม ๆ ที่สุดเลย

 

รถทั้งคันเงียบสนิทได้ยินแต่เสียงเครื่องปรับอากาศกับเสียงเพลงดังลอดจากหูฟังของใครซักคน  ผมเองก็ไม่รู้หรอกว่าเป็นของใคร  เพราะไฟในรถถูกปิดจนมืดไปหมด  ผมเอียงตัวซุกกับไหล่กว้างกล้ามเป็นมัดของคุณฮยองแล้วก็อดอิจฉาไม่ได้ ต่อให้ผมออกกำลังกายมากขนาดไหน ก็ได้แค่กล้ามลูกหนูกลับมาทุกที  แต่ผมก็รู้นะว่ามีใครหลายคนอิจฉาผมน่ะ  ไม่ใช่อิจฉากล้ามเนื้อบนตัวผมหรอก ถึงอยากจะให้หลายคนรู้สึกแบบนั้นก็เหอะ แต่ผมก็ไม่ผิดหวังนะ เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็เพราะใครหลายคนอยากจะซุกกล้ามล่ำ ๆ ของคุณฮยองอย่างที่ผมทำอยู่ตอนนี้ไงล่ะ

 

แอร์มันคงเย็นเกินไปหรือไม่ก็เพราะผมอยากอ้อนคุณฮยองจากที่แค่พิงไหล่อุ่น ๆ ผมก็เริ่มเลื้อยต่ำลงเป็นซุกอยู่ตรงแผงอก ถึงจะง่วงจนตาปรือแต่ผมก็ได้ยินเสียงหัวใจคุณฮยองเต้นตึกตักดังเป็นนาฬิกาชีวิตยังไงยังงั้น คุณฮยองที่แสนดีก็คงกลัวผมจะหนาวก็เลยถอดเสื้อแจ็กเกตมาคลุมตัวผมให้  ผมกอดคุณฮยองไว้หลวม ๆ กลิ่นน้ำหอมตรากวางเขาโง้งหอมกรุ่นแต่ก็สู้กลิ่นเนื้ออุ่น ๆ ของผู้ชายชื่อนิชคุณไม่ได้หรอก  ผมกระเถิบตัวเข้าหาพอ ๆ กับคุณฮยองดึงผมไปกอดอ้อมแขนของใครหรือจะสู้อ้อมแขนของคนที่ผมรักและรักผมที่สุดได้ 

 

ผมเอาแก้มเย็น ๆ ถูอกคุณฮยองหลบลมแอร์ซึ่งเป่าแก้มผมจนชาดิก  มือสากของพี่คุณถูบนแก้มน้อย ๆ ของผมอย่างเบามือ  ผมนึกเคลิ้มจนอยากให้ระยะทางมันยาวไกลขึ้นกว่านี้  อยากให้รถทั้งคันมีแค่เราสองคน  คงจะมีความสุขที่สุดในโลกหล้า 

 

ผมสะดุ้งตื่นขึ้นระหว่างทางเมื่อรู้สึกถึงความร้อนไหลผ่านผิวเนื้อบนแผงอกมีกล้ามเนื้อน้อย ๆ พอให้รู้ว่ามันเป็นกล้าม  รถทั้งคันมืดสนิทแต่ก็ผมก็ยังรู้ว่าไออุ่นที่แผ่ซ่านไปร่างกายเกิดจากฝีมือใคร ฝ่ามือหยาบกร้านจากการโหมออกกำลังกายยังลูบไล้บนผิวขาวนุ่มของผม  ผมยอมรับนะว่าอย่างหน้าบาง ๆ เลยว่าผมชอบรสสัมผัสของคุณฮยอง ไม่ว่าจะทำเมื่อไหร่เวลาไหนก็ยังให้รู้สึกดีอย่างนั้นเสมอ  ผมยังปล่อยให้คุณฮยองลูบคลำไปเรื่อย  บอกตรง ๆ ว่ามันก็เพลินดีเหมือนกัน  มือผมเองก็เริ่มอยู่ไม่สุขเริ่มลูบไปตามท่อนแขนคุณฮยองเบา ๆ  เหลือบมองจุนซูว่ายังหลับดีอยู่หรือเปล่า แต่ก็นะพี่ชายเสียงดีขึ้นไปเฝ้าพระอินทร์บนสรวงสวรรค์เรียบร้อยแล้ว ผมก็เลยหันมาให้ความสนใจเทวดาเดินดินจอมซนอย่างเดิม

 

แล้วคิดหรือว่าจางอูยองจะยอมเสียเปรียบคนเดียว ไม่มีซะล่ะ 

 

ผมย่นคอลงดึงเสื้อแจ็กเกตให้คลุมหน้าไว้แล้วจัดการจูบคุณฮยองผ่านเสื้อโปโลสีน้ำเงิน ดูดเม้มยอดอกตั้งเต้าจากการออกกำลังกายอย่างหมั่นเขี้ยว  คุณฮยองดันหน้าผมออกเมื่อผมขบกัดแรงขึ้น แต่มีหรือจางอูยองโหมดดื้อจะยอม  ผมยังจูบคุณฮยองไปเรื่อย กล้ามอก หน้าท้อง หรือแม้กระทั่ง...

 

ไม่มีส่วนไหนในร่างกายคุณแห่งที่ผมไม่เคยแสดงความเป็นเจ้าของ บนรถไม่ใช่หนแรกซะหน่อย  เราแสดงความรักกันบ่อยครั้งเท่าที่โอกาสอำนวย  ถึงในระยะหลังคุณฮยองต้องไปแสดงบทรักสุดแสนจะปวดตับบ้างก็เหอะ แต่พอกลับมามีหรือจะรอด ผมจะจัดการลบรอยของผู้หญิงคนนั้นจนหมดเกลี้ยง ให้มันรู้ซะบ้างว่านิชคุณน่ะของใคร

 

คุณว่าทำแบบกลัวคนเห็นนี่เป็นยังไง ตื่นเต้นป่ะล่ะ คำตอบคือตื่นเต้นมาก ผมกลัวเหมือนกันว่าจะมีสมาชิกร่วมวงตื่นขึ้นมาเห็นเข้า แล้วผมแคร์เหรอ...ไม่ซักนิด

 

เรายังคงลูบไล้ตามลำตัวผ่านเนื้อผ้าของสปอนเซอร์ มีเพียงบางครั้งที่ปลายเล็บจิกลงบนแผ่นเนื้อให้รู้อีกคนรู้ว่าอารมณ์กำลังกระเจิดกระเจิงเต็มที่แล้ว แต่จะให้ทำไงล่ะ เนี่ยมันรถบริษัทนะ แล้วที่สำคัญ สมาชิกในวง ผู้จัดการวงอยู่ครบ   

 

ผมเผลอครางเบา ๆ เมื่อรู้สึกว่าความร้อนแล่นผ่านกางเกงยีนส์สีขาวของผมและก็หยุดตรงเป้ากางเกงคับตุงนั่น  และก็ทำท่าอ้อยอิ่งไม่ยอมผละออกไปเสียที  ถ้าผมคิดจะตอบโต้คนเป็นพี่บ้างจะผิดมั๊ย  ผมรู้ว่าในรถมันไม่เหมาะจะจูบกันเลยซักนิด ยิ่งจุนซูฮยองหูดียังกะหูผีผมยิ่งไม่กล้าทำ แต่ถ้าคุณฮยองจะทำมีรึใกล้จะกล้าว่า  ผมก็เลยได้รับจูบร้อนผ่ะผ่าวผ่านริมฝีปากของผู้ชายที่ใครต่อใครอยากได้เป็นเจ้าของ  แต่ก็คงต้องผิดหวังนะ เพราะริมฝีปากของนิชคุณเป็นของผมคนเดียวเท่านั้น

 

คุณฮยองดึงเสื้อคลุมหน้าเราสองคนเหลือแค่ลูกกะตาสองคู่  แล้วคนพี่ก็เอนตัวเข้าหาโดยมีผมสมรู้ร่วมคิดเป็นผู้ช่วยคอยจับเสื้อให้  เราจูบกันท่ามกลางเพื่อนสมาชิกร่วมวงนอนเกลื่อนอยู่บนรถ  มันก็ตื่นเต้นดีอ่ะนะ  แล้วก็รู้สึกเสียวแปลก ๆ ผมไม่รู้ว่าคุณฮยองรู้สึกอย่างผมมั๊ย แต่ผมน่ะรู้สึกจนมันเกร็งไปหมดทั้งตัวแล้ว

 

เพราะรถมันเงียบเกินจะพูดคุยอย่างเป็นความลับได้ ก็เลยต้องใช้ภาษากายสื่อถึงกัน  ผมวางน่องขาอันแสนจะภูมิใจบนหน้าท่อนขาของคุณฮยอง  อ้าขากว้างขึ้นเพื่อให้อะไรต่ออะไรมีพื้นที่พอจะหายใจได้  คุณฮยองมองผมนิ่ง ๆ ถ้าเป็นคนอื่นอาจจะบอกว่าคุณฮยองดุน่ากลัว แต่สำหรับผม ผู้ชายคนนี้มีเสน่ห์จนอยากให้มาจับกดผมซักทีสองที เอ่อะ ผมแบ๊วนะใส ๆ

 

ผมมองตามสายคู่สวยเล้าโลมผมไปทั่วตัว พี่ชายแสนดีเลื่อนเสื้อคลุมลงปิดช่วงเอวผมเอาไว้ แล้วค่อย ๆ รูดซิบกางเกงผมอย่างเบามือ  ผมช้อนตามองคุณฮยอง เผลอกัดปากตัวเองอย่างลืมตัว  ผมเริ่มหายใจติดขัดหน้าท้องเกร็งโดยไม่ตั้งใจ  นี่ผมกำลังจะถูกกินบนรถตู้บริษัทเนี่ยนะ!!

 

ถึงผมจะเป็นเด็กดื้อโมเอ้ห้าขวบในสายตาแฟนคลับ แต่ผมก็ไม่กล้าดื้อกับคุณฮยองแสนรักในเวลานี้เด็ดขาด  ขืนขัดใจไม่รังแกผมจะทำไงล่ะ  ก็เลยต้องปล่อยตัวเลยตามเลยให้คุณฮยองลูบเป้าผมเล่นต่อไป  แต่ก็นะ ถ้าแค่ลูบยังไม่เสียวเท่ากับมือของคุณฮยองหายวับเข้าไปในกางเกงบ๊อกเซอร์สีฟ้าตัวเก่ง  ผมช้อนตามองคุณแฮมอย่างไม่ตั้งใจ เผลอกัดปากเมื่อความเสียวซ่านแล่นผ่านไปทั่วร่างกายจนขนลุกซู่  ผมจิกปลายเล็บลงบนแขนคุณฮยองพยายามนั่งนิ่ง ๆ ไม่ให้ใครบนรถจับได้ ซุกหน้าลงบนกลุ่มผมสีน้ำตาลทองจนเกือบขาวของผม  เราผลัดกันสูดดมกลิ่นเหงื่อของกันและกัน  ผมหอบหายใจช้า ๆ เมื่อฝ่ามือพี่คุณเริ่มรูดแก่นเนื้อผมขึ้นลง ผมขยับขาเสียดสีไปตามจังหวะชักขึ้นลง  กัดริมฝีปากล่างตัวเองจนเป็นรอยฟันเห็นคุณฮยองชำเลืองมองไปทางหน้ารถเป็นระยะ  แทคฮยองหลับอยู่หน้ารถคู่กับคนขับ จุนซูฮยองนั่งข้างคุณฮยอง หวังว่าคงไม่ตื่นขึ้นมาตอนนี้นะ

 

ความจริงประสาทส่วนกลางไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น  ผมกำลังจดจ่ออยู่ปลายนิ้วของคุณฮยองยามมันทำหน้าที่บรรเลงความสุขท่ามกลางความมืดและอารมณ์ตื่นเต้น  ผมใจแทบขาดเมื่อคุณฮยองปล่อยมือออก ผมดึงข้อมือไว้อย่างลืมตัว  ส่งสายตาออดอ้อนให้สุดฤทธิ์  จะให้ผมทำอะไรก็ยอมทั้งนั้นแหละตอนนี้ ขอแค่คุณฮยองอย่าหยุดมันตอนนี้ก็พอ  แต่คุณฮยองของผมใจร้ายมาก  พี่แกยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วโน้มใบหน้าลงมาจูบผมบนปลายจมูกแบบเร็ว ๆ หนึ่งที พร้อมกระซิบเสียงเบาทำเอาผมขนลุกไปทั้งตัว  และก็นั่นแหละผมจึงยอมนั่งนิ่ง ๆ ซุกตัวบนอกคุณฮยอง และปล่อยให้คุณฮยองใจร้ายลูบคลำเป้าเบิ้ม ๆ ของผมต่อไป

 

อยากรู้เหรอว่าคุณฮยองกระซิบอะไร 

 

ไม่บอกหรอก!!

 

 

คืนนี้เป็นคืนของผมคนเดียว

 

….

 

แถม...

 

 

Junsu’s Part

 

จางอูยองเป็นอะไรของมัน ทำไมไอ้หน้าหล่อต้องประคองเข้าบ้านด้วย  ผมได้แต่ยืนทำหน้างงเป็นหมีโดนต่อย แทคยอนมายืนข้างผมตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้แต่ก็มองตามสายตาผม  และสมาชิกที่เหลือก็มองตาม มีเพียงชานซองคนเดียวที่เดินท่อม ๆ ขึ้นข้างบนไปไม่สนใจ 

 

น้องเล็กหน้าหล่อหุ่นล่ำถอนหายใจเบา ๆ เมื่อห้องของคนตัวเล็กสุดในวงปิดลงพร้อมแฟนเจ้าของห้องอยู่ในนั้นด้วย  แล้วก็เดินลากเท้ากลับลงมาจากชั้นบน เดินไร้ชีวิตเข้าไปในครัวจัดการแกะซองบะหมี่และโยนสารพัดอย่างลงไปในหม้อต้ม 

 

“กลับมาก็กินเลยนะ ไม่ขึ้นไปดูอูด้งหน่อยเหรอ เป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมนิคคุณต้องประคองขึ้นห้องด้วย” คำถามยาวเหยียดของผมทำเอาชานซองเหนื่อยใจ ส่ายหัวดิก  ไอ้น้องแต่ละคนมันเคยเคารพพี่อย่างผมกันมั๊ยเนี่ย

 

“ก็ทำไมต้องห่วงอูด้งด้วยล่ะ ห่วงผมกับจุนโฮดีกว่ามั๊ย” 

 

“แล้วทำไมฉันต้องห่วงแกสองคนด้วยล่ะ”  ชานซองไม่ตอบ หันไปป้อนบะหมี่ให้จุนโฮหนึ่งคำส่งตาหวานหนึ่งทีก่อนยกไปกินรวมกับแทคยอนนอนแผ่หราเล่นเกมอยู่ในห้องนั่งเล่น 

 

“ก็คืนนี้ผมกะจุนโฮคงนอนไม่หลับทั้งคืนน่ะสิ ”  ห๊ะ!! ไอ้สองคนนั่นมันจะชาร์ตแบตกันเรอะ

 

แล้วปลั๊กอยู่ไหนอ่ะ???

 

 

จบเหอะ

….

 

 

 

Talk>>>talingping

 

เอ่อะ จบละ มีไรขาดหายไปป่ะ ไม่มีนะ ปิงว่า???
 
หราาาาาาาาา
 
เอ็นซีที่แกตั้งใจเขียนหายไปไหนยะ คำตอบ ปิงนอยด์อิด้งพร่ำถึงชะนีไอยูบ่อยครั้ง รำคาญ!! ถ้าชอบชะนีนักก็ช่วยปล่อยมือจากขวดโค้กด้วยจะดีมาก เอาซักทาง หึหึ
 
ปิงไม่ได้ไม่ชอบน้องไอยูนะ ออกตัวอย่างแรง 555
 
มันเป็นฟิคดวก ๆ สั้น ๆ อารมณ์ชั่ววูบในเวลาพักเที่ยง
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

จริงๆแล้ว  เด็กด้งไม่ได้ซื่อนะ  ฉันมั่นใจ  ห้าห้า

#12 By kw on 2013-08-12 11:40

อร้ายยยร้อนนนตามเลย
ร้อนลุ่มนะไรเตอร์อิอิ
เขียนสนุกมิเปลี่ยนแปลง
อ่านง่ายเข้าถึงบทและอารมณ์
นั่งอ่านไปนึกว่าตัวเองนั่งอยู่ในรถด้วยเลยงะกรี้ดดดดด

#11 By Visa (27.55.2.230) on 2012-01-11 21:48

ก่อนอื่นขอบอกก่อนเลยว่าอิจฉาเธอจริงจริ๊งงงงงอิน้องยองยอมรับอย่างเต็มปากเลยแหละที่ได้คุณฮยองเป็นแฟน ชิชิ

และอะไรยองบอยเอ้ยมีไปแขวะคนบางคนอีกนะร้ายจริงๆนะเรา และบอกไว้ก่อนเลยนะช้านคนนึงแหละที่ไม่เคยมองเธอใสๆแบ๊วเลยนะ555+

เอิ่ม...สองคนเน้อารายก๊านนี่มันบนรถไม่ใช่หรอ ชอบความตื่นเต้นกันว่างั้นเถอะ แต่ว่ารีดเดอร์ชอบนะลุ้นดีกลัวคนอื่นเห็นเข้า(รึเค้าเห็นกันจนชิน??) บอกมาซะดีๆนะซูก้าอย่าทำเีนียนหลับซะให้อยาก คิคิ

*ขอบคุณไรท์เตอร์มากๆคร่าฟิคเรื่องนี้มันคา(ร์)จริงๆกร๊ากกก^^*

ปล.สรุปได้ความว่านิคคุรฮยองเป็นสิทธิ์ขาดของจอย.แต่เพียงผู้เดียวชิมิหุหุหุ

#10 By Yukisho...I believe in 쿤우... on 2011-07-23 16:56

OMG พาร์ทนี้หลงหูหลงตารีดเดอร์ไปได้อย่างไร แต่ยังตามเก็บครบทุกเม็ดจนได้ หุหุ

สองศรีพี่น้อง บนรถในขณะที่สมาชิกอยู่กันครบเลยเหรอ 555++

นอกจากจะไม่แคร์สื่อแล้ว ก็ไม่เกรงใจสมาชิกกันเลยชิมิ

สมาชิกคนอื่นดูเหมือนจะพบเห็นและชินไปเองกันหมด ยกเว้นพี่ใหญ่

ซูก๋า มัวแต่ไปทำอะไรอยู่ที่ไหนมาล่ะเนี่ย หลับลึกสินะ นั่งข้างๆแท้ๆ หุหุ

#9 By khundong (124.122.99.41) on 2011-07-20 21:41

ตามมาอ่านจาก2timeค่ะ

เด็กด้งแรงได้ใจจริงๆชอบด้งแบบนี้ถึงจะสู้ชะนีพวกนั้นได้

ว่าแต่ซูแกจะความรู้สึกช้าไปไหมsad smile

เมื่อไหร่จะทันคนเค้าซะที

หมีน่าสงสารมากมายอ่ะ

#8 By บลู (125.25.54.122) on 2011-07-20 00:56

ตุง!!!!!!!!! เหอๆ

#7 By Kwan_KIm (110.164.59.53) on 2011-07-11 09:29

อูยองน่ารักนะคะ ใครว่านิชคุณชอบตามใจน้องตลอดเวลา
แต่คราวนี้เห็นได้เลยว่าน้องตามใจพี่มากกว่านะไม่งั้นจะยอมให้
ลูบๆคลำๆขนาดนั้นเลยหรอ ใจมันคงอยากจิให้ถึงบ้านให้ไว
จะได้อาไรต่อมิอาไรให้เสร็จสรรพ ตื่นเต้นดีคะ ฟิคใสๆ

#6 By nicha (118.172.196.140) on 2011-07-10 00:20

คือแบบว่าาาาอยากเข้าไปสิงงร่างงงซู ใกล้ชิดติดขอบบสนามมมาก
แล้วอิสองคนนี้ทำไรกานแคร์บ้างจาได้มั้ยยยยย
คนอื่นเค้าเหนื่อยๆๆกาน แล้วนี่อารายยยจ้ะ

แล้ะพี่นิชคะ คือพี่อย่าไปยั่วเดกมานมากได้มั้ยคะ
เดกมานใจอ่อน ยอมหมดละขอแค่อิพี่ขออออสินะ
อ่านไปขอบอกคะ ใจเต้นนมาก 555 กลัวเจ้าพวกรั่วมาเหน
question
บวกกับบบอิสองคนพี่น้องงงง แกทำช้านนนนหายใจไม่ทั่ววท้องงงนะยะ อิอิ

น่ารักมากมายคะ พี่ปิงงงง

#5 By zabie (115.87.0.232) on 2011-07-09 12:11

โห จุนซู๊!!!! แกนั่งอยูานิดกันไม่รู้สึกอันใดเลยเร๊อะ
ขี้เซาไปไหน ทั้งวงเลย บวกคุณเมเนเจอร์ด้วยอ่ะ
ด้งมันร้ายนะ จากที่อ่านความคิดด้งอ่ะ แหม่ะๆๆๆ ^///^
อ่านละสงสารชานซองกะจุนโฮ ฮ่าๆๆๆ ไม่ได้นอน!

ฟิคน่ารักอ่ะ คึคึ แต่อย่านอยด์ไปเลยเน้อ

ปล. ขำเรื่องผัดไทย อิอิ

#4 By a4dite (111.235.70.29) on 2011-07-09 10:42

นี้ขนาดไม่ NC โอโหหหหห ทำเอาอิเด็กลูกเจี๊ยบตุงเลย
หนุกดีพี่ปิงฟิคใสๆ เหมือนอูยองนั่งเล่าความรู้สึกตัวเองอยู่เลย
อิเด็กนี้เเอบร้ายน่ะ หืมมม ทำเป็นไม่ยอมตัวพี่ เป็นไงล่ะตุงเลยลูก
แล้วเสียงกระซิบนั้นอีก ทำเอาอิลูกเงียบเลย (เด๋วต่อที่บ้านน่ะลูกกก)
“ก็คืนนี้ผมกะจุนโฮคงนอนไม่หลับทั้งคืนน่ะสิ ” ไม่รู้จะช่วยน้องหมีกะน้องยังไงดี

พี่ปิงชอบอ่ะ หนุกดีๆๆๆๆ Thank you naka^^

#3 By Dearsama (27.100.41.67) on 2011-07-08 14:05

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก เบื่อรายการบ้าบอนั่นจริงๆเลยพี่ปิง
แล้วเมื่อไหร่จะจบเนี่ย อยากให้จบๆไปสีกที
แล้วฟิคนี่ก็ใสๆ เสื้อผ้าอยู่ครบบบบบบ
น่ารักน่าจับกดจริงๆเลย ใครว่าด้งซื่อ ไม่จริ๊งงงงงงงงง
แล้วเอ่อในรถเลยนะ นั่งอ่านไปก็ลุ้นตัวโกงเฮียซูแกจะตื่นมาเจอมั้ยน้อ
แล้วสมาชิกคนอื่นก็เหมือนจะชิน[???]
แต่ในรถแล้วคนก็อยู่กันหมด มันอ๊ากกกกกก
แล้วก็แอบสงสารชานกับโฮ ก๊ากกกกกก
ขอบคุณนะค่ะสนุกมากเลย ^^

#2 By FSEASON on 2011-07-07 16:43

ช่วงนี้มีชะนีหลายตัวเสนอเรียงตัวมาให้พวกเราหงุดหงิดใส่เนอะ 555 ขอออกตัวเลยว่าชอบที่คุณปิงเขียนกัดๆชะนีแก่และรายการลิงหลอกเจ้านั่นด้วย สะใจเล็กๆค่ะ อีกรายการนี้ทำเรานอยไปหลายวันเลยนะเออ - -
เรื่องนี้ไม่มีฉากหวือหวามาก แต่ก็ลุ้นไม่แพ้อูยองเหมือนกันนะค่ะ กลัวว่าจะมีคนเห็น (แต่ท่าทางจะมีคนเห็นกันหมดแล้ว ยกเว้นจุนซูนะเนี่ย แหม่ นั่งข้างๆแท้ๆ สงสัยเสียงเพลงที่ดังลอดจากหูฟังคงเป็นของจุนซูสินะ555)
ขอบคุณสำหรับฟิคค่ะ ^^

#1 By hmm (124.121.66.47) on 2011-07-07 00:24