[Fic - KhunWoo]Dream : Chap 18.3_End

posted on 29 Apr 2011 12:08 by talingping-fiction

Title : Dream

Status : LongFic

Author : talingping

Fandom : 2PM

Paring : Nichkhun x Wooyoung

Genre : Romantic Suspense

Rate : NC-17

 

**การดำเนินเรื่องในตอนนี้ถูกจัดอยู่ในเรทNC-17 เนื้อหามีความรุนแรงไม่เหมาะกับเยาวชนอายุต่ำว่า 17 ปี ควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน

 

***เนื้อหาทั้งหมดเป็นไปตามจินตนาการของผู้แต่งเพื่อความบันเทิงเท่านั้นไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับชีวิตจริงของตัวละครในเรื่องค่ะ

 

Chap 18 : Dream 18.3 End

 

 

 

แสงอรุณโผล่พ้นทิวไม้แสงสีส้มอ่อนลอดผ่านม่านหมอกยามเช้าก่อแสงขมุกขมัว นิชคุณลืมตาตื่นขึ้นในช่วงสายของวันในขณะที่อีกคนยังคงนอนหลับสนิท เขาลูบเรือนผมอ่อนนุ่มด้วยความรักดึงผ้าห่มคลุมถึงช่วงบ่าบรรจงปัดปรอยผมปรกหน้าออกแล้วโน้มใบหน้าจูบบนแก้มนุ่มหอมกรุ่นแผ่วเบา อูยองซุกหน้าหนีมุดหายเข้าในผ้าห่มจนนิชคุณหัวเราะขำ ถึงจะหนียังไงเขาก็ยังตามไปจูบครึ่งชีวิตของเขาผ่านผ้าห่มผืนหนาได้อยู่ดี  เช้านี้อากาศดีเสียจนไม่นึกอยากกวนคนที่กำลังนอนหลับสบาย ถ้าคิดจะปลุกกันล่ะก็คงทำอย่างเมื่อคืนอีกแน่  เขาอยากให้อูยองได้พักบ้างเมื่อคืนเขาเอาแต่ใจตัวรังแกอูยองไปหลายรอบแล้ว  ชายหนุ่มหยิบเสื้อผ้าแห้งสะอาดขึ้นสวมใส่ก่อนสาวเท้าออกมานอกห้องปิดประตูเสียงเบา กระท่อมทั้งหลังเงียบเชียบไร้เงาสองหนุ่มบอดี้การ์ด

 

บริเวณลานหน้ากระท่อมอากาศเย็นเสียจนเขานึกอยากจะกลับไปกอดร่างนุ่มให้ร่างกายอบอุ่นเหลือเกิน นิชคุณซุกมือในกระเป๋ากางเกงเดินเรื่อย ๆ มายังกองไฟที่ยังติดไฟครุอยู่ เขาเห็นยุนดูจุนนั่งกอดอกมองหม้อต้มกาแฟเดือดปุดส่งกลิ่นหอมบนเตาเพียงลำพัง พอดูจุนเห็นว่าใครเดินเข้ามาใกล้เขาจ้องหน้านิ่งก่อนลุกขึ้นโค้งคำนับให้แต่ร่างสูงเพรียวกลับยกมือห้ามพร้อมตบบ่าอย่างคุ้นเคย

 

“ทำตัวเหมือนเดิมก็ได้” ชายหนุ่มยิ้มให้อย่างกันเองเหมือนที่เป็นอยู่ทุกครั้งยังเป็นชายหนุ่มสุภาพถ่อมตนอย่างที่เคยเห็นเป็นประจำ  ดูจุนรินกาแฟกลิ่นหอมกรุ่นใส่แก้วอลูมิเนียมแล้วยื่นให้  ชายหนุ่มยิ้มรับกล่าวขอบคุณเบา ๆ บอดี้การ์ดร่างใหญ่เพ่งมองชายหนุ่มหล่อเหลาราวเทพบุตรผิวกายขาวจัดกว่าผู้ชายทั่วไปอย่างเงียบ ๆ

 

ค่ำคืนอันแสนสุขของนายน้อยได้ผ่านไปแล้วพร้อมอารมณ์วาบหวามลึกล้ำ  แม้จะเห็นอูยองเป็นทั้งน้องและเจ้านายแต่เขามิอาจแทรกกลางห้ามประสบการณ์รักร้อนของทั้งคู่ได้  เขาไม่ได้ตั้งใจที่จะทำตัวเป็นพวกถ้ำมองแอบดูคู่รักร่วมรักกัน แค่กลัวว่านายน้อยจะเป็นอันตรายเมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องดังจากลำธารไม่สนใจฟังคำทัดทานของชานซองที่วิ่งติดตามมาด้วย แล้วเขาก็ต้องตกตะลึงกับภาพที่เห็นเป็นเพียงเงาลางเลือนสะท้อนแสงจันทร์แต่ด้วยสัญชาติญาณมนุษย์บอกเขาว่าเสียงร่ำร้องครางครวญดังรื่นรมย์เพราะเหตุใด ดูจุนจำต้องเดินกลับมานั่งดังเดิมท่ามกลางเสียงบ่นเป็นหมีกินผึ้งของชานซอง

 

‘ฉันบอกนายแล้ว..ว่าอย่าไป...’ ก็ใครจะไปรู้ว่าสองคนนั่นจะกล้าทำเรื่องอย่างว่าท่ามกลางป่าเขาอย่างนั้น

 

นิชคุณได้กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของนายน้อยโดยสมบูรณ์แล้ว และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คนอย่างจางอูยองไม่มีวันปล่อยคนรักของตัวเองแน่ถึงแม้ว่าคนคนนั้นอาจจะร้ายกาจกว่าที่คิดไว้ก็ตาม

 

แม้เขาจะรู้จักนิชคุณในฐานะพี่ชายของฮวางชานซองแต่ก็แทบไม่รู้เรื่องราวส่วนตัวเลยแม้แต่น้อย ชีวิตวัยหนุ่มของนิชคุณมีแต่เรื่องงานตามประสาหนุ่มนักธุรกิจไฟแรง เขาพบนิชคุณครั้งแรกประมาณหกเดือนที่แล้วเมื่อชายหนุ่มเริ่มมาติดพันเจสสิก้า Eurus กลายเป็นสถานที่นัดพบและจุดเริ่มต้นแห่งสงครามความรักของชายหนุ่มรูปงามผู้นี้ด้วย

 

เมื่อก่อนดูจุนคิดว่านิชคุณเป็นเพียงผู้ชายที่มีรูปร่างหน้าตาดีมีฐานะชอบอวดความร่ำรวยอย่างที่เขาพบเห็นจนชินตา  และยิ่งชานซองแสดงออกชัดเจนว่าทั้งรักและห่วงใยชายผู้นี้ยิ่งทำให้นิชคุณถูกมองว่าเป็นผู้ชายเหลาะแหละดูแลตัวเองไม่ได้  แต่มันเป็นเพียงเปลือกนอกเท่านั้น  เขาเริ่มมองชายผู้นี้ต่างไปจากเดิมเมื่อเห็นนิชคุณปรากฎกายขึ้นอีกครั้งหลังจากเก็บตัวเงียบไปพักใหญ่ในครั้งนั้นเขาเริ่มคิดได้ว่าทุกคนแม้กระทั่งเชวซึงฮยอนประเมิน “คู่หมั้นนายน้อยแห่งตระกูลจาง” ผิดไปตั้งแต่ต้น นิชคุณฉลาดเกินกว่าจะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริง รูปลักษณ์ภายนอกสร้างให้นิชคุณเป็นผู้ชายอ่อนแอน่าสมเพชใครจะคาดคิดว่าคนอย่างนิชคุณจะกล้าต่อยหน้าเชวซึงฮยอนหรือแม้แต่บุกเข้าไปช่วยอูยองได้  ผู้ชายคนนี้กล้าหาญและสุขุมจนน่ากลัวแม้ไม่ได้เชี่ยวชาญด้านการต่อสู้เฉกเช่นเขา แต่นิชคุณมีไหวพริบในการวางแผนและแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้าได้ดีกว่าพวกเขาเสียอีก และถ้าไม่ใช่เพราะนิชคุณตามไปช่วยอูยองได้ทันเวลาแล้วล่ะก็ นายน้อยคงหมดลมหายใจไปตั้งแต่คืนนั้นแล้ว

 

“ซึงฮยอนเป็นยังไงบ้าง” ดูจุนหลุดจากภวังค์หันกลับมามองชายหนุ่มในชุดลำลองเสื้อยืดสีขาวแขนยาวเข้าชุดกับกางเกงสแลคสีครีมแลดูสะอาดตา ยังคงนั่งทำตัวตามสบายจิบกาแฟร้อนที่ควันสีขาวเริ่มจางลงเอี้ยวหน้ากลับมามองพร้อมส่งรอยยิ้มเป็นมิตรให้ ดูจุนอึ้งกับท่าทีนั้นเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่างแค่เห็นรอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่แม้แต่กับผู้ชายด้วยกันก็ไม่มีข้อยกเว้น เขาไม่แปลกใจเลยว่าทำไมนายน้อยถึงได้รักผู้ชายคนนี้นักหนา

“คงแย่กว่าที่คิดไว้สินะ” นิชคุณเห็นหน้าดูจุนก็พอจะเดาได้ว่าคำตอบที่ได้รับอาจไม่ดีเท่าที่ควร  ดูจุนไม่ตอบ

 

นิชคุณจิบกาแฟอยู่เงียบ ๆ มันเดาไม่ยากหรอกว่าชะตากรรมของเชวซึงฮยอนจะเป็นเช่นไร  ผู้ชายหยิ่งทระนงตัวสูงอย่างนั้นกลับถูกหยามหน้าจากอดีตลูกน้องคนสนิทจะรู้สึกเสียหน้าแค่ไหน อาณาจักรที่เพียรสร้างขึ้นถูกทำลายไม่เหลือชิ้นดีถึงแม้ว่าเชวซึงฮยอนจะมีธุรกิจในมือหลายตัว แต่ Eurus ไม่ได้เป็นแค่สิ่งก่อสร้างจากน้ำมือมนุษย์แต่มันเต็มเปี่ยมไปด้วยเลือดเนื้อและจิตวิญญาณของเชวซึงฮยอน

 

‘ซึงฮยอนสร้าง Eurus เพื่อใครคนนึง’

 

เจสสิเคยบอกกับเขา และในเวลาเขาก็รู้แล้วว่าคนคนนั้นเป็นใคร  

 

 “เรื่องคดีเป็นยังไงบ้าง” 

 

“ตำรวจจับซึลองได้ตามแผนที่เราวางเอาไว้...แต่พวกนักข่าวก็ยังพยายามขุดคุ้ยเรื่องที่เกิดขึ้น หึ! แต่ต่อให้พวกมันขุดไปถึงแกนกลางโลก มันก็จะไม่เจออะไรที่สาวถึงตัวนายน้อยได้ผมรับรอง!!” เรื่องนั้นเขาวางใจอยู่แล้ว

อคแทคยอนจัดการปิดคดีระเบิด Eurus ด้วยตัวเองจัดการทำลายหลักฐานที่เกี่ยวพันกับอูยองในคืนนั้นทั้งหมด

ส่วนฟากตระกูลเชวประธานเชวออกคำสั่งห้ามลูกน้องเอ่ยถึงเหตุการณ์ในโกดังร้างเด็ดขาด หากใครคิดจะขัดคำสั่งล่ะก็ คงต้องลงไปนับลูกกระสุนอยู่ในนรกแน่!!

 

เท่าที่ฟังก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรหรือมีเรื่องอะไรที่เขายังไม่รู้อีก ดูจุนสบตาสีดำสนิทที่จับจ้องเขาไม่วางตาแม้จะไม่อยากเชื่อใจนักแต่มันก็ช่วยไม่ได้

 

“เชวซึงฮยอนถูกเรียกร้องค่าเสียหายจำนวนมหาศาลจากคนบาดเจ็บในคืนนั้นแล้วก็ความเสียหายที่เกิดขึ้นเพราะ Eurus ระเบิดอีกมันมากขนาดที่อาจทำให้...”

 

 “ล้มละลาย” นิชคุณต่อให้จนจบประโยค เขาเหลือบมองหม้อต้มกาแฟก่อนเทใส่แก้วตัวเองอีกค่อนแก้ว คาเฟอีนอาจช่วยให้เขากระปรี้กระเปร่าได้หลังจากกิจกรรมหฤหรรษ์ตลอดค่ำคืนที่ผ่านมา

 

ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่เรื่องใหญ่ในความคิดของนิชคุณนัก  ถ้าเชวซึงฮยอนคิดจะขอความช่วยเหลือจากประธานเชวซึ่งโอกาสที่มาเฟียหนุ่มจะทำอย่างนั้นมีค่าเท่ากับศูนย์ คนอย่างเชวซึงฮยอนไม่มีวันก้มหัวขอความช่วยเหลือจากใครแม้แต่พ่อตัวเอง นั่นเป็นสิ่งที่เขาชื่นชมมาตลอดพอๆ กับเห็นเป็นเรื่องโง่เง่า นิชคุณลดแก้วในมือลงจับจ้องเปลวไฟในกองขี้เถ้าที่เริ่มก่อตัวครุโชนอีกครั้ง

 

“ชั้นรู้ว่านายไม่ได้กังวลเรื่องนี้ใช่มั๊ย” ดูจุนหันขวับกลับมามองเอ่ยถามอย่างจับผิด

 

“คุณรู้ได้ยังไง”

 

“เดาจากสีหน้านายไง”  นิชคุณหันมามองเหยียดยิ้มมุมปากตาประกายวาววับกระด้างขึ้นเมื่ออีกฝ่ายแสดงชัดแจ้งถึงความไม่ไว้ใจ  เขาเห็นดูจุนแปลกไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่ก็ทำเป็นนิ่งเฉยไม่สนใจ  เพราะรู้ว่าชานซองเองก็รู้ตัวเช่นกัน  เขาจึงไม่จำเป็นต้องทำอะไรเลยซักนิด แค่รอดูหมาล่าเนื้ออย่างยุนดูจุนวิ่งไล่ตามไปเรื่อย ๆ เท่านั้น  เขาไม่ใช่กระต่ายป่าให้ใครไล่ล่าได้อีกต่อไป

 

 “ผมคิดว่าคุณไม่จำเป็นต้องรู้”

 

“แต่ฉันไม่ได้คิดอย่างนั้นนะ...” รอยยิ้มกระด้างฉาบบนใบหน้า

 

“ฉันจำเป็นต้องรู้ทุกเรื่อง ถ้าเรื่องนั้นเกี่ยวกับคู่หมั้นของฉัน” ยุนดูจุนมองตาวาว ไม่อาจโต้แย้งกับอีกคนได้ ถ้าคิดว่าจะงัดข้อกับผู้ชายคนนี้คงไม่ง่ายอย่างที่คิด

 

 “นายใหญ่โดนสมาชิกสมาพันธ์ใต้ดินต่อต้าน...” ในเมื่ออยากจะรู้นักเขาก็จะบอก อยากรู้เหมือนกันว่าถ้ารู้แล้วจะเป็นยังไง

 

“พวกไหน…”

 

“กลุ่มการค้าทางใต้...”  ดูจุนจงใจเน้นทีละคำเฝ้ารอดูสีหน้าที่เริ่มเครียดทีละน้อย และเขาก็ได้เห็น ตาคู่สวยหรี่มองเหมือนไม่เชื่อสิ่งที่ได้ยินนัก สันกรามนูนปูดทันทีที่คำสุดท้ายหลุดออกจากปากยุนดูจุน ร่างสูงเพรียวเผลอกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัวสีหน้าเคร่งขรึมอย่างน่าประหลาดแตกต่างจากเวลาที่อยู่กับอูยอง

 

ดูจุนลอบสังเกตอาการเครียดขึงบนโครงหน้าสมบูรณ์แบบก่อนถูกกลบเกลื่อนด้วยรอยยิ้มคุ้นตาประดับบนนั้นแทนจนอดคิดไม่ได้ว่า เขาปล่อยให้ตัวเองโง่งมมานานแค่ไหนถึงไม่ตรวจสอบผู้ชายคนนี้ให้ละเอียดพอ แต่ถ้าเขาโง่  ก็คงโง่กันทั้งหมด  ไม่เว้นแม้แต่จางอูยอง!!

 

“นายรู้ได้ไงว่าเป็นพวกพรรคมังกรแดง”  ดูจุนสะดุดหูกับชื่อที่นิชคุณเอ่ยขึ้น เขาหรี่ตามองตามแต่ก็ไม่ได้ซักถามอะไร  เขามีหน้าที่เล่าในสิ่งที่ชายหนุ่มอยากรู้เท่านั้น

“แน่ใจครับ  อีกสองวันก่อนการแต่งตั้งนายน้อย  สมาพันธ์จะมีการประชุมเพื่อโหวตคะแนนเสียงปลดตำแหน่งนายใหญ่อีกครั้ง จากที่ผมสืบทราบ พรรคมังกรแดงต้องการตั้งตนเป็นใหญ่ ถ้าโค่นล้มนายใหญ่ลงได้ ธุรกิจใต้ดินรายได้มหาศาลจะตกอยู่ในกำมือพวกมันทันที”

 

เป็นไปไม่ได้!!  หากพรรคมังกรแดงคิดจะตั้งตนเป็นใหญ่คงทำไปนานแล้ว ไม่มัวแต่ชักใยอยู่เบื้องหลังเชวซึงฮยอนอย่างนี้หรอก

หากมีการเปลี่ยนแปลงในพรรค แน่นอนทุกอย่างไม่อาจเล็ดลอดสายตาเขาไปได้แม้แต่เรื่องเดียว

 

 “เกิดเรื่องตั้งแต่เมื่อไหร่” นิชคุณถามเสียงเข้มดวงตากร้าวจนเขารู้สึกได้ ดูจุนจ้องสังเกตความผิดปกตินั้นอยู่เงียบ ๆ มองตามร่างสูงที่ลุกขึ้นยืนกอดอกมองลอดเข้าไปในกระท่อมหลังเล็ก

 

“หลังจาก Eurus ร