[Fic - KhunWoo] Dream : Chap12

posted on 25 Nov 2010 15:23 by talingping-fiction
Title : Dream

Status : LongFic

Author : talingping

Fandom : 2PM

Paring : Nichkhun x Wooyoung

Genre : Romantic Suspense

Rate : NC-17

 

 

**เรื่องที่กำลังจะอ่านบรรทัดต่อไปเป็นฟิค-วาย ถ้าใครรับรักนอกกรอบไม่ได้ กดปิดออกไปได้เลยค่ะ

 

***เนื้อหาทั้งหมดเป็นไปตามจินตนาการของผู้แต่งเพื่อความบันเทิงเท่านั้นไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับชีวิตจริงของตัวละครในเรื่องค่ะ

 

 

====================

 

Chap 12 : Risk2

 

 

 


 

 

ร่างสูงโปร่งฮัมเพลงโปรดตลอดช่วงเวลาที่อาบน้ำจนเดินออกมาแต่งตัวข้างนอกหยดน้ำเกาะพราวไปทั่วตัว  แสงจากโปรเจคเตอร์ยังสาดส่องผืนผ้าม่านฉายรูปอูยองอยู่  ชายหนุ่มเปิดประตูเสื้อผ้าเลือกชุดที่ดูดีที่สุดสำหรับคืนนี้

 

“คืนนี้อูยองจะกลับไปทำงานที่ Eurus ครับคุณชายใหญ่ เชวซึงฮยอนมีประชุมกับประธานเชว ถ้าเป็นอย่างนั้นกำลังการป้องกันอาจลดลงเพราะที่นั่นมีดูจุนสมุนมือดีอีกคนคอยดูแลอยู่แล้ว”

 

โอกาสของเขามาถึงแล้ว

 

เสียงเพลงหวานฉ่ำร้องคลอในลำคอ ร่างสูงเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบเสื้อยืดแขนยาวลายทางขาวสลับแดงขึ้นสวมแล้วคว้าเสื้อกั๊กสีดำสวมทับเสื้อยืดอีกชั้นหนึ่ง ชายหนุ่มหยิบกางเกงยีนส์สีน้ำเงินเข้มขึ้นมาชูคู่กับกางเกงสแลคสีดำเข้ารูป นิชคุณตัดสินใจเลือกกางเกงสแลคแล้วแขวนกางเกงยีนส์ไว้ในตู้ตามเดิม

 

อาฟเตอร์เชฟถูกฉีดพ่นไปตามซอกคอและแขนพับ มือเสยผมสีน้ำตาลจัดแต่งทรงให้มันดูดีขึ้นกว่าเดิมอีกนิดก่อนหมุนสำรวจความเรียบร้อยของตัวเอง  ภาพชายหนุ่มผิวขาวจัดใบหน้าผ่องใสสะอาดหมดจดสะท้อนกระจกบานใหญ่  ถ้าจะพูดว่าคืนนี้นิชคุณดูเป็นยังไงบ้างคำว่าดูดียังน้อยเกินไปด้วยซ้ำ ชายหนุ่มปิดไฟหน้าโต๊ะเครื่องแป้งลง เขาเดินมาหยุดตรงภาพอูยองที่ยังฉายอยู่บนผ้าม่านแนบใบหน้าคลอเคลียลงบนผืนผ้า  มือลูบพวงแก้มน่ารักนั้นเบา ๆ

 

“เราจะได้เจอกันแล้วนะอูยอง”

 

นิชคุณหมุนตัวกลับมาปิดเครื่องโปรเจคเตอร์ลงภาพจางอูยองหายวับไป เขารีบเก็บอุปกรณ์กลับเข้าไปในกล่องรวมทั้งกล้องถ่ายรูปที่เพิ่งซื้อมาใหม่ด้วย  ชายหนุ่มมองรอบห้องว่าจะซ่อนของเหล่านี้ได้ที่ไหน  สายตาเหลือบไปมองตู้เสื้อผ้าอีกใบ ชายหนุ่มจัดการเปิดมันออกแล้วยัดกล่องทุกใบไว้ชั้นบนสุดล็อคกุญแจอย่างแน่นหนาแล้วเดินมาเปิดตู้เซฟข้างเตียง  หมุนรหัสที่มีเพียงนิชคุณเท่านั้นที่รู้ ภายในเซฟมีเงินอยู่หนึ่งปึกกับซองเอกสารสีน้ำตาลอีกหลายซอง  เขาโยนซองเอกสารสีน้ำตาลในมือรวมทั้งกุญแจตู้ปะปนรวมกับของที่อยู่ในนั้นด้วย  

 

นิชคุณชะงักมือลงเมื่อสายตาสะดุดเข้ากับซองปืนสะพายไหล่  ปืนเก้ามม.หนึ่งกระบอก และกระสุนสำรองอีกสี่กล่อง เขามองมันอย่างใช้ความคิดเอื้อมมือหยิบปืนขึ้นมามองอย่างพิจารณา  คืนนี้อาจยังไม่จำเป็นต้องใช้มัน ชายหนุ่มยังไม่อยากโดนพุ่งเป้าตั้งแต่คืนแรกที่ย่างก้าวไปเหยียบที่นั่น บทเรียนที่ผ่านมาสอนให้เขาเข้าใจปรัชญาการใช้ชีวิตมากขึ้น

 

ชายหนุ่มกวาดตาสำรวจไปทั่วห้องมองจนแน่ใจว่าไม่ทิ้งร่องรอยให้ใครสงสัย ก่อนปิดไฟหัวเตียงลงคว้าเสื้อแจ็กเกตสูทสีดำพาดไหล่ ชายหนุ่มกำลังจะปิดประตูลงเขาหันกลับมามองห้องอีกครั้งรู้สึกสังหรณ์ใจแปลก ๆ พยายามสลัดความกังวลออกไปแล้วปิดล็อคประตูห้อง เริ่มต้นเดินทางสู่ความมืดมิดแห่งรัตติกาล

 

……

 

…..

 

ร่างสูงโปร่งผู้เป็นเจ้าของบ้านผิวปากเดินลงบันไดไม่รีบร้อน มือยังควงกุญแจรถในมือโยนกลางอากาศแล้วคว้าเล่น  สามหนุ่มที่นั่งรอเจ้าภาพอยู่ในห้องนั่งเล่นต่างเงยหน้ามองอย่างตกตะลึง

 

“โห! ไอ้คุณวันนี้นายหล่อน่าลากมากว่ะ” แทคยอนสาบานได้ว่าคำพูดตัวเองเป็นคำชมล้วน ๆ ชานซองยิ้มกว้างเดินเข้ามากอดบ่าพี่ชายกลิ่นน้ำหอมลอยฟุ้งกลางอากาศจนอดที่จะสูดดมไม่ได้ ถึงแม้จะมีความกังวลเรื่องในคืนนี้อยู่บ้างแต่พอมาเห็นพี่ชายตัวเองแล้วทุกอย่างดูจะกลายเป็นเรื่องเล็กไปซะหมด

 

“คืนนี้พี่คุณหล่อมากครับ สาว ๆ คงกรี๊ดกร๊าดพี่คุณน่าดู ”

 

“เกินไปไอ้ชาน” จุนซูแทรกขึ้นแต่ก็อดทึ่งในตัวนิชคุณไม่ได้ เสื้อผ้าเรียบง่ายแลดูดีขับผิวขาวจัดของชายหนุ่มให้โดดเด่นสะดุดตาได้มากโขบวกกับหน้าตาแจ่มใสไร้ร่องรอยแห่งความทุกข์ยิ่งขับออร่านิชคุณให้หบดบังความหล่อของจุนซูให้ลดน้อยลงไปอีก

 

“ก็อย่างงั้นแหละ ไอ้คุณมันหล่อกว่าชั้นนิดเดียวเท่านั้นแหละ” ไอ้นิดเดียวที่ว่าน่ะแค่ปลายนิ้วก้อยที่จุนซูชูให้ดูวางฟอร์มจัด  ร่างสูงโปร่งหัวเราะขำก้มมองดูตัวเอง

 

“มันดูดีขนาดนั้นเลยเหรอแทค”

 

“มันยิ่งกว่าดูดีอีกว่ะเพื่อน”

 

“ปกติชั้นดูแย่มากเลยหรือไง”

 

“ไม่หรอก... แต่ถ้าจะเอาความจริงอ่ะนะ  เมื่อก่อนแกโคตรจะโทรมเลยว่ะไอ้คุณ  แต่คืนนี้นายเนี่ยมัน....หล่อขั้นเทพมากเลยค่าพี่คุณขา”  ออดอ้อนเสียงหวานยังไม่พอกระแดะเอาหน้ายาว ๆ คลอเคลียบนบ่ากว้างของนิชคุณทำตัวเป็นหญิงสาวฉอเลาะชายหนุ่ม เรียกเสียงหัวเราะขำให้กับเพื่อน ๆ ดังลั่นห้องนั่งเล่น

 

“ป่ะไปกันดีกว่า” จุนซูเดินเกาะชานซองนำหน้าเดินออกไป แทคยอนเดินตีคู่กับนิชคุณปล่อยให้สองหนุ่มเดินนำไปยังลานจอดรถชั้นใต้ดินก่อน

               

“รู้ตัวใช่มั๊ยว่ากำลังจะทำอะไร”  แทคยอนเปรยถาม

 

“นายพูดเรื่องอะไร”  นิชคุณเงยหน้ามองดูตัวเลขหน้าลิฟต์หยุดนิ่งอยู่หน้าพวกเขาจนกระทั่งประตูลิฟต์เปิดออก ชายหนุ่มก้าวนำหน้าแทคยอนที่เดินตามหลังเข้ามา ร่างสูงโปร่งล้วงกระเป๋ากางเกงยืนทำตัวตามสบาย แต่สมองกลับตึงเครียดครุ่นคิดหาทางหลบหลีกที่จะพูดความจริงกับแทคยอน

 

“นายก็รู้ว่าชั้นพูดเรื่องอะไร”  นิชคุณไม่ตอบปล่อยให้ความเงียบครอบคลุมเขาทั้งคู่เอาไว้ จนลิฟต์ชั้นใต้ดินเปิดออกสู่ลานจอดรด ชายหนุ่มก้าวออกไปพ้นตัวลิฟต์แล้วแต่ถูกแทคยอนรั้งแขนเอาไว้ต่างคนต่างสบตากันนิ่ง แทคยอนรู้ดีว่านิชคุณจะไม่มีวันหยุดทำสิ่งที่ตั้งใจไว้แน่ สารวัตรหนุ่มถอนใจเฮือกใหญ่คลายมือที่กุมต้นแขนชายหนุ่มออก

 

“ระวังตัวด้วยแล้วกัน” นิชคุณไม่โต้ตอบเดินเรื่อย ๆ ไปยังรถสีบลอนซ์ที่จอดอยู่ เขาปลดสัญญาณกันขโมยไขกุญแจรถขึ้นไปนั่งเบาะที่นั่งคนขับรถสวมแว่นตาดำอำพรางเหยียบคันเร่งขับรถพุ่งทะยานฝ่าความมืดยามรัตติกาลสู่ดินแดนแห่งเทพเจ้า

 

 

.......

 

......

 

 

อีซึงรีสาละวนชงเครื่องดื่มหลากสีสันยื่นส่งให้ลูกค้ามือเป็นระวิงถึงจะเหน็ดเหนื่อยกับงานแต่ใบหน้าหวานยังเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม Friday Night อย่างคืนนี้ลูกค้าเยอะเป็นพิเศษยิ่งดึกงานของเขาก็จะมากขึ้นจำนวนทิปที่จะเพิ่มสูงขึ้นตามไปด้วย

 

ฮวางชานซองฝากงานให้อีซึงรีทำพาร์ทไทม์เป็นบาร์เทนเดอร์ใน Eurus สวรรค์สำหรับนักท่องราตรี เด็กหนุ่มจากต่างจังหวัดอย่างอีซึงรีไม่มีสิทธิ์เกี่ยงงานมากนักถึงแม้จะเหน็ดเหนื่อยไปบ้างเจอกับลูกค้าหลากหลายสารพัดแต่เม็ดเหงื่อทุกหยดที่เสียไปก็คุ้มกับเม็ดเงินที่ได้รับตอบแทนกลับมา แม้ว่าอีจุนโฮผู้พี่จะไม่ค่อยชอบใจกับการที่น้องตัวเองต้องมาทำงานกลางคืนนัก แต่ก็ไม่กล้าขัดใจคนอย่างอีซึงรีใครขัดใจได้ที่ไหนกัน

 

Eurus หรือเทพเจ้าแห่งสายลมตะวันออก คึกคักไปด้วยนักท่องราตรียิ่งเป็น Friday Night แบบคืนนี้ด้วยแล้วล่ะก็ลูกค้าประจำและแปลกหน้าต่างพากันเบียดเสียดเข้ามาตักตวงความสำราญใส่ตัว

 

เด็กหนุ่มกวาดตามองลูกค้าย่ำเท้าเข้ามาในร้านกันแน่นขนัดทั้ง ๆ ที่เพิ่งจะหัวค่ำ สวงสวรรค์แห่งนี้กลับคับแคบลงถนัดตา มันไม่ใช่เพียงเพราะคืนนี้เป็น Friday Night แต่เพราะใครบางคนได้กลับมาสร้างสีสันให้ Eurus กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

 

แสงไฟหลากสีส่องกระทบร่างผีเสื้อราตรีนับร้อยบินร่อนยักย้ายตามจังหวะดนตรี เสียงกรีดร้องด้วยความสนุกสนานผสานเสียงดนตรีดังกระหึ่ม กลิ่นเหล้าบุหรี่คละคลุ้งไปกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพง อาภรณ์เนื้อบางเสียดสีผิวเนื้อของหญิงสาวหลากหลายคนแลดูยั่วเย้าแต่ไม่น่าเย้ายวนเท่าเด็กหนุ่มร่างเล็กผิวขาวดั่งหิมะพวงแก้มกลมน่ารักน่าฟัดเร่งเร้าจังหวะเพลงเพียงปลายนิ้วอยู่บนสเตจด้านบน

 

เท่าที่อีซึงรีรู้จางอูยองเป็นตัวเรียกแขกชั้นเยี่ยมและดึงเงินในกระเป๋านักเที่ยวได้คืนละหลายล้านวอน นักเที่ยวหลายคนชอบจังหวะเพลงที่อูยองเปิด แต่นั่นยังไม่ได้ทำให้เทพเจ้าแห่งสายลมคึกคักเท่าภาพที่เห็น นักท่องราตรีหลายคนถูกลมตะวันออกพัดพามาเพราะหลงใหลในตัวจางอูยอง

 

เหล่านักเที่ยวขาประจำรู้ดีว่า อูยองไม่ได้เป็นแค่ดีเจเปิดเพลงให้เหล่านักท่องราตรีปล่อยท่วงท่าโยกย้ายเท่านั้น แต่เด็กหนุ่มพวงแก้มกลมน่ารักยังเป็นขาแดนซ์ประจำผับด้วย ของฟรีไม่มีในโลกหากใครอยากเต้นคู่กับดาวเด่นแห่ง Eurus มันก็ต้องแลกเปลี่ยนด้วยของมีค่าเสมอกัน เงินหลายล้านวอนต้องเสียไปเพื่อแลกกับการได้เต้นคู่กับจางอูยองแม้เพียงแค่เพลงเดียวก็ถือว่าคุ้มแล้ว และในค่ำคืนใครกันจะเป็นผู้ที่ได้รับโอกาสนั้นกันล่ะ

 

 

......

 

......

 

 

ดวงตาคู่สวยจ้องมองร่างเล็กวาดลวดลายโยกย้ายกลางฟลอร์ลีลายั่วยวนตามจังหวะเพลงอึกทึกเรียกความสนใจท่ามกลางสายตานับสิบคู่จากบรรดาหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ต่างพากันจ้องมองร่างเล็กราวกับเป็นอาหารอันโอชะน่าลิ้มลอง

 

ก็มันน่ากินน้อยซะเมื่อไหร่ ยามอูยองขยับสะโพกพริ้วไหวเรียวแขนชูสะบัด เสื้อเชิ้ตตัวบางร่นขึ้นจนเห็นหน้าท้องแบนราบมีกล้ามเนื้อหน่อย ๆ กระดุมสองเม็ดบนถูกปลดออกเผยให้เห็นแผงอกขาวเนียนล่อตาล่อใจ  กางเกงยีนส์รัดรูปสีดำรัดรึงสัดส่วนชวนมอง ร่างเล็กส่ายสะโพกตามจังหวะเพลงดวงตารีเล็กฉ่ำหวานกลีบปากบางสีชมพูระเรื่อยเผยอยามหอบลมหายใจ